Einkaleyfi vikunar IV

Allir foreldrar sem eiga fleiri en eitt barn geta séð gagnsemi þessarar uppfinningar. Ég ólst sjálfur upp í fjögurra systkina hópi, fyrir tíma sjö sæta fjölskyldubíla og risajeppa. Þar sem engin svona skilrúm voru til var ég yfirlett settur á milli órólegri systkina, sem eins konar "mannlegt" skilrúm.


Unites States Patent 6,260,903

Children seated in a rear seat of an automobile may engage in squabbling, fighting, or other behavior that may be distracting to the driver.




What is claimed is:

1. A portable partition for use in an automobile having a seat including a seat bench and a seat backrest, comprising:
a seat plate having first and second portions structured to rest on the seat bench;
a partition plate having a bottom edge connected to the seat plate intermediate the first and second portions; and
a hinge joining the first and second portions;
wherein, when the seat plate is disposed upon the seat bench, the partition plate is disposed substantially orthogonal to the seat bench.

Skoðanakönnun: Hverjum treystir þú best?

Þú hefur verið valinn í marktækt úrtak blogglesara í vísindalegri skoðanakönnun:

Hverjum treystir þú best til að leiða íslenskt viðskiptalíf upp úr öldudalnum og efla traust á íslenskum fyrirtækjum? Veljið einn af eftirtöldum:

a) Björgólfi Thor
b) Hannesi Smára
c) Karli Werners
d) Jóni Ásgeiri
e) Lýði Guðmundssyni
f) Bjarna Ármanns

Eru rík börn í Skagafirði?

... eða er Sauðárkrókur kannski í allt öðru landi en hér á Íslandi?

Þessu velti ég fyrir mér vegna frétta í dag af fjölmennum fundi á Sauðárkróki þar sem því var harðlega mótmælt að skorið yrði niður hjá ríkisstofnunum í héraðinu.

Þeir hljóta að eiga rík börn, sem geta borgað tilbaka LÁN sem þarf til að reka ríkissjóð áfram með ógnarhalla. Eða sætta Skagfirðingar sig við niðurskurð, bara annars staðar en hjá sér?

Sauðkræklingar geta lesið fjárlagafrumvarpið hér og komið með tillögur hvernig megi greiða fyrir rekstur ríkissjóðs, draga úr útgjöldum og útdeila takmörkuðum fjármunum úr honum. Annars verður gagnrýni þeirra bara tómt píp.

Frumvarpið er raunar meingallað eins og ég hef skrifað um, og ég veit ekki hvenær fólk, t.d. á þingi, hefur hugsað sér að ræða það af einhverju viti, en nú er tæpur mánuður síðan það var kynnt. Kannski til of mikils vænst að það verði rætt af viti einmitt á þingi?

Sauðárkrókur á góðum degi

Sænskur njósnari og landráðabrigsl á bloggi

Sænsk blöð hafa flutt æsilegar fréttir af því að einn vinsælasti spennusagnahöfundur Svía og frægur blaðamaður, Jan Guillou hafi verið á málum hjá KGB sem njósnari. Íslenskir hægrimenn fá gæsahúð af æsingi. Ræpubloggarinn Jón Valur er með það á hreinu að Guillou sé landráðamaður. Frjálshyggjufélagið beinir því til íslenskra kommúnista að þeir segi frá sínum njósnum hér á landi fyrir Rússagrýluna og prófessor Hólmsteinn snarar frá sér pistli í sama anda og bendir á að KGB tengiliður Guillou hafi síðar unnið í sovéska sendiráðinu á Íslandi.

Nú ætla ég mér ekki að taka upp hanskann fyrir Guillou, þekki manninn ekki og það getur vel verið að hann hafi ungur og róttækur látið nota sig, þó hann haldi því nú fram að hann hafi bara verið að leika á njósnarana og gert þetta í þeim tilgangi að afla sér upplýsinga og fræðast um njósnastarfsemi KGB, sem blaðamaður, allt í "journalistiskt syfte".

En sagan er meira "djúsí" en þetta og kannski ekki hægt að ætlast til að Dogga-krækjubloggarar viti um forsögu málsins. Guillou er nefnilega einn fárra Svía sem hefur í raun og veru verið dæmdur fyrir njósnir, það var þegar árið 1973. Guillou kom þá upp um ansi umfangsmikla njósnastarfsemi sænsku leynilögreglunnar innan raða ýmissa sænskra róttækra félagasamtaka. Njósnastofnun Svía hafði m.ö.o. plantað sínum "moldvörpum" inn í ýmsa hópa sem ríkið taldi grunsamlegt, svo sem vinasamtök Palestínumanna og fleiri. Þetta fannst Guillou skammarlegt, að ríki skyldi njósna um þegna sína, og birti heilmikinn greinaflokk um málið sem kallast í Svíþjóð "IB-affären". Fyrir vikið fékk Guillou 10 mánaða óskilorðsbundinn fangelsisdóm, fyrir að ljóstra upp um ríkisleyndarmál Svía.

Einhverjir kynnu að segja að hann eigi það nú inni að hafa svo þrátt fyrir allt verið raunverulegur njósnari, en ekki bara dæmdur fyrir að hafa komið upp um stórabróðurlega hegðun sænsku leynilögreglunnar!

Ég myndi hins vegar bíða og sjá hverju sænsk blöð komast að næstu daga áður en ég fullyrði að Guillou geti kallast landráðamaður eins og íslenskir bloggarar hrópa nú svo hlakkar í þeim. Í mínum huga er það eitt og sér klárlega ekki landráð að hitta sovéska njósnara, eða stela handa þeim eintaki af innanhússímaskrá bandaríska sendiráðsins í Stokkhólmi, sem kvað hafa verið eitt af verkefnum Guillou.

En það vekur hjá manni vissan ugg hvað orðið landráð er mörgum tamt í munni og í sjálfur sér ekki skrýtið að skrímslabloggarar skulu hikstalaust telja landráð njósnafundi manns sem bjó ekki yfir neinum ríkisleyndarmálum, þeir hinir sömu hafa jú briglsað stjórnmálamenn um landráð fyrir það eitt að gera sitt besta til að halda fljótandi þjóðarskútu sem aðrir sigldu á sker og nánast hvolfdu.

Veggspjald frá frægri herferð sænskra stjónvalda í seinni heimsstyrjöld til að hvetja landsmenn til þagmælsku gagnvart útlendingum. Fyrir þá sem eru ekki sleipir í sænsku þyðir textinn bæði "sænskur tígur" og "Svíi þagar".

P.S. Bækur Guillou um hin ímyndaða ofurnjósnara Carl Hamilton eru prýðis reyfarar enda höfundur hafsjór af fróðleik um margvíslega starfshætti njósnara og kryddar hressilega!

P.P.S. Ég vil endilega biðja Eyjuna að merkja nú skilmerkilega krækjur í blogg-pistla af Pressunni sem slíka og gefa upp nafn höfundar eins og alla jafna er gert, svo maður rambi ekki óvart inn á eitthvert loddarablogg þegar krækjan virðist vísa í frétt.

Einkaleyfi vikunnar III

Fyrir þá sem langar til að borða kínverskan mat með prjónum en treysta sér ekki til þess:
United States Patent 4,809,435

The invention relates to eating utensils and, more particularly, to a utensil that resembles chopsticks, but which does not require the manipulation of chopsticks.

BACKGROUND AND SUMMARY

It is a custom in the United States and elsewhere to eat Oriental foods, such as Chinese and Japanese foods, with utensils native to that part of the world, known as chopsticks. Chopsticks are generally a matching pair of rods several inches long. Unlike Western-style utensils, such as the spoon and fork, chopsticks must be manipulated carefully by the user with one hand to grasp and carry food to the user's mouth. To accomplish this task, the user must be able to both hold the chopsticks firmly between the fingers of one hand and manipulate the chopsticks between a grasping position, where the distal ends of the chopsticks are brought together to grasp food, and an open position, where the distal ends are moved apart to release food. Thus, chopsticks work in tweezer-like fashion to grasp and hold food.

Unfortunately, the use of chopsticks requires a great deal of dexterity, making their use impossible by those without training, and often making their use undesirable by those who do not use them regularly, but who do not wish to risk the embarassment of dropping or otherwise mishandling the food they are eating. Moreover, even skilled users of chopsticks may have difficulty when eating rice, noodles and other foods, due to the tweezer-like manner in which chopsticks grasp such foods. Accordingly, those wishing to avoid embarrassment while eating often must break with Oriental custom by opting for the less-embarrassing and less enjoyable alternative of using Western-style utensils when eating Oriental cuisine.

These disadvantages are overcome by the present invention, which provides an eating utensil that, when used, resembles chopsticks, but which does not require the skilled manipulation of chopsticks. The utensil includes a pair of elongate handles that converge toward their distal ends, where they are secured to a food-engaging member, such as fork tines, a spoon or other Western-style utensil. The food-engaging member may be detachably secured to the handles, to allow replacement of the handles or the food-engaging member if any of such components should break, or to allow substitution of a variety of types of food-engaging members, such as forks or spoons, as desired.

Einkaleyfi vikunnar II

Einkaleyfi þessarar viku er búnaður sem auðveldar konum barnsfæðingar og veitir eflaust ekki af. Þessi búnaður var fundinn upp af Blonsky hjónunum, þeim George og Charlotte. Skyldu þau hafa fengið hugmyndina í öflugri hringekju?

Eins og sést á myndunum felst búnaðurinn í stórum diski sem hin barnshafandi kona er rækilega spennt föst á og er svo disknum snúið á hæfilegum hraða til að barnið þrýstist út með miðflóttaafli og er gripið í þar til gerðri körfu. Ekki fylgir sögunni hvort hjónin hafi smíðað og prófað búnaðinn.





Svo kemur þessi ögn sérstaki texti sem skýrir gagnsemi uppfinningarinnar, sem var fundin upp 1963:

Fáfræðisfóður

Ég er einn af mörgum sem sagði upp áskrift að Mogganum fyrir síðustu mánaðarmót. Gerði það samt alveg æsingalaust enda voru eigendurnir svo sem ekki að gera mér neitt illt með ákvörðun sinni um ritstjóraskipti, ég bara missti við það áhuga og traust á blaðinu. Hélt samt ég myndi aðeins sakna hans, enda forfallinn blaðafíkill. Svo ég var ekkert að afþakka aukamánuðinn sem mér var boðinn með bréfinu hátíðlega undirrituðu af ritstjórunum.

Þessi aukamánuður gerir hins vegar fyrst og fremst það að sannfæra mann að ákvörðunin var rétt. Blaðið er á niðurleið og ritstjórnarefni reyni ég að fletta fram hjá geðheilsunnar vegna. Og eins og kemur fram hjá Baldri Mcqueen er sannleiks-standardinn hjá ritstjórunum ekki í hávegum hafður. Í Staksteinapistli í morgun fara ritstjórar með tómt þvaður, sem ætti að vera upplýstu fólki löngu ljóst. Í öllu falli ættu blaðamenn og ritstjórar að reyna að vera upplýstir um það sem þeir skrifa um hverju sinni.

Vita mennirnir ekki betur? Eða er þetta meðvitað fáfræðisfóður oní harðkjarna-moggabloggara-þjóðerniseinangrunarsinnana sem enn kaupa Moggann?